به دنبال اخبار مندرج در ۲۸ دیماه و ۱۸ بهمن ماه در مورد کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب در کشورهای اسلامی در این وبلاگ٬ قسمت هایی از صحبت های جناب آقای دکتر اردکانیان مدیر مرکز منطقه ای مدیریت آب شهری و رییس این کنفرانس به نقل از سایت خبری وزارت نیرو نقل می شود:
- با پیشنهاد وزیر نیروی کشورمان در آخرین جلسه شورای حکام در اردیبهشت سال 85 مقرر شد 3 سال یک بار در کشورهای اسلامی این کنفرانس برگزار شود و دبیرخانه دائمی نیز مرکز منطقه ای باشد.
- موضوع آب ماهیت اسلامی و غیر اسلامی ندارد، امامنطقه بندی وجود دارد که نمیتوان منکر آن شد. به عنوان مثال سازمانی به نام کنفرانس اسلامی یکی از سازمان هایی است که توسط سازمان ملل شناسایی شده و منابع مالی که در اختیار این سازمان است در کشورهای اسلامی و برای کشوهای اسلامی هزینه می شود.ما فکر کردیم اگر بخواهیم مرکزی حمایتی ایجاد کنیم که هم کشورهای عربی و هم کشورهای آسیای نزدیک و دور مانند اندونزی و مالزی و همچنین کشورهای آفریقایی مانند مصر و سودان و حتی خاور میانه مثل سوریه درآن حضورداشته باشند،عنوان مدیریت منابع آب در کشورهای اسلامی نقش این حمایت را بازی خواهد کرد.
- عمدتا کشورهای اسلامی با موضوع کم آب وچالش آب روبه رو هستند، علاوه بر این ما برای برگزاری کنفرانس از منابع مالی و فنی و پژوهشی سازمان Isesco که یکی از سازمان های علمی و فرهنگی سازمان کنفرانس اسلامی است، استفاده کردیم. البته آنها هم قواعدی برای همکاری داشتند. از این رو، به این نتیجه رسیدیم که کنفرانس با این عنوان می تواند برگزار شود و این موضوع راوزیر نیروی ایران در آخرین جلسه شورای حکام در اردیبهشت سال 85 پیشنهاد داد و به تایید همه رسید.
- ما معتقدیم در عین حال که فرصتی را فراهم می کنیم تا نمایندگانی از کشورهای اسلامی جمع شوند، سعی می کنیم از آخرین دستاوردها و تحولات آب بهره بگیریم.
- انتظار می رود هم زمان با دعوت از کشورهای اسلامی برای شرکت در این کنفرانس و ارایه مقالات، مقامات ارشد نیز گزارش هایی جامع و رسمی ارائه کنند تا ارتباطات رسمی برقرار شود.
- هم اکنون 15 کشور شامل اردن، افغانستان، اندونزی، پاکستان، تاجیکستان، سودان، سوریه، عربستان، عمان، مالزی، مصر، هندوستان، یمن و مراکش برای شرکت در این کنفرانس اعلام آمادگی کرده اند. البته جمهوری اسلامی ایران هم به عنوان میزبان در این کنفرانس مقالاتی ارایه خواهد کرد.
- امروزه مهم ترین چالش آب مربوط به بخش کشاورزی است و 70 درصد آب شیرین دنیا در بخش کشاورزی مصرف می شود که کارشناسان معتقدند این عدد درصد بالایی است، در حالی که در منطقه ما این عدد بین 85 تا 95 درصد است.
- اصلاح مدیریت آب در بخش کشاورزی، اصلی ترین کار ارتباط با مصرف کننده یعنی کشاورز است و در جامعه کشاورزی که زنان دوشادوش مردان در مزارع فعالیت می کنند، ترویج تغییر در الگوی مصرف آب و استفاده بهینه از آن، از طریق مشارکت صحیح بانوان، بسیار موثر است. از طرف دیگر، نقش زنان در خانواده و عرصه های دیگر در کنترل آلاینده ها و کاهش آلودگی، بسیار تعیین کننده است.حتی در زمینه های مدیریتی نیز به نظر می آید بنا به طبیعت خود، بانوان می توانند پا به پای مردان فعالیت کنند. بنابراین توجه به نقش زنان در بخش آب و محیط زیست بیش از اینکه یک ژست امروزی باشد یک ضرورت است و کسانی که به این مسائل توجه دارند، باید روحیهای مادرانه داشته باشند و لازمه آن داشتن صبر، حوصله و فداکاری بدون چشمداشت است.
مدیر مرکز منطقه ای مدیریت آب شهری، با توجه به حضور جدی بانوان و اقشار تحصیل کرده و علاقه مندی آنها به مسئله آب و محیط زیست، در ایران گفت: ظرفیت بسیار بالایی از نیروهایی که می توانند در این زمینه فعالیت کنند در کشورمان حضور دارند.
سایت خبری وزارت نیرو اضافه کرده است که دکترجلال عطاری ازاساتید دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور٬ دبیر کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب در کشورهای اسلامی است.
براساس بند «و» تبصره (9) لایحه بودجه سال 1386 کل کشور و در راستای تحقق بند «ه» ماده (46) قانون برنامه چهارم توسعه و در صورت تصویب مجلس شورای اسلامی، دستگاههای اجرایی موضوع ماده (160) قانون مذکور «مکلف هستند یک درصد و مجاز هستند تا 4 درصد» از اعتبارات هزینهیی خود را به منظور انجام امور پژوهشی هزینه کنند.
به گزارش سرویس پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، بنابر اعلام سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، این دستگاهها فهرست کامل فعالیتهای پژوهشی و فنآوری و توسعه علمی و فنآوری در دست انجام خود را به شورای علوم، تحقیقات و فناوری در طول سال اعلام خواهند کرد. شورای عالی علوم، تحقیقات و فنآوری نیز نسبت به ارزیابی آن اقدام و نتیجه بررسی را به دستگاه اجرایی ذیربط و رییس جمهور اعلام میکند.
به موجب جزء دیگر این بند، اعتباری نیز به عنوان تشویق پژوهشهای کاربردی مبتنی بر بازار به موسسههای پژوهشی که بتوانند نتایج حاصل از تحقیقات خود را به صورت دانش یا محصول به بازارهای ملی یا بینالمللی عرضه کنند، اختصاص پیدا خواهد کرد. کمک به این تحقیقات حداکثر معادل 50 درصد هزینههای مربوط است.
براساس بند «ی» تبصره مذکور، به منظور توسعه و ارتقای بخش فنآوری اطلاعات و ارتباطات کشور و تولید محتوا و برنامههای نرمافزاری و ایجاد زمینه صدور خدمات فنی و مهندسی در زمینه فنآوری اطلاعات (IT) به شرکتهای تابع وزارت ارتباطات و فنآوری اطلاعات اجازه داده میشود با تایید مجامع عمومی تا مبلغ 400 میلیارد ریال از محل منابع داخلی این شرکتها را به صورت وجوه اداره شده برای حمایت از پروژهها و طرحهای توسعهیی اشتغالآفرین یا صادرات کالا و خدمات در این حوزه توسط بخشهای خصوصی تعاونی و به صورت تسهیلات اختصاص دهند و مابهالتفاوت نرخ سود را از محل آن پرداخت کنند.
اظهارنظر کارشناسی زیر در ۲۰/۱۱/۸۵ در پایگاه اطلاع رسانی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامیدرباره:«لایحه موافقتنامه فرهنگی، علمی و آموزشی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان» درج شده است:
الف) برخی ضرورتها و زمینههای همکاری
1. پیشینه مشترک تاریخی و اشتراکات فراوان دینی، مذهبی و زبانی و سایر مؤلفهها و عناصر فرهنگی بسترهای بسیار مناسبی را برای گسترش و تعمیق تعاملات فرهنگی بین دو کشور بهوجود آورده است.
2. دیدگاه مثبت و مناسب دولت و مردم افغانستان نسبت به ایرانیان بهعنوان ملتی قدرتمند و مستقل که در روزهای سخت پشتیبان و حامی آنان بودهاند، فرصت مناسبی را برای نقشآفرینی بیشتر جمهوری اسلامی ایران در آن کشور فراهم کرده است.
3. مرزهای طولانی و مشترک، همجواری و تأثیرگذاری متقابل اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و امنیتی دو دولت و موقعیت و استراتژیک و حساس هر یک برای دیگری، آنها را ملزم به برقراری روابط مطلوب و حسنه میسازد.
4. توان اقتصادی، ظرفیت علمی و تجارب اجرائی ایران، میتواند ضمن کمک به بازسازی افغانستان، زمینه مناسبی را برای بهرهگیری از بازار آن کشور، بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی مردم افغانستان و تقویت علمی و موقعیت منطقهای و بینالمللی جمهوری اسلامی ایران فراهم کند.
ب) برخی همکاریهای آموزشی در حال حاضر
1. وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران در حال ساخت یک مجتمع تربیت معلم (مدرس) 24 کلاسه تحت عنوان انستیتو عالی تربیت معلم (ابنسینا) در کابل است که در خرداد سال 1386 به اتمام خواهد رسید. هزینه آن بالغ بر 750/1 میلیارد تومان (یک میلیارد و هفتصد و پنجاه میلیون تومان) است که از محل 500 میلیون دلار تعهدات دولت ایران برای بازسازی افغانستان پرداخت میشود.
2. وزارت آموزش و پرورش یک مستشار ثابت در افغانستان دارد و بهطور متوسط هر ماه تقریباً 10 تا 15 نفر جهت آموزش معلمان و تألیف کتابهای درسی از ایران به افغانستان اعزام یا از آن کشور برای آموزش و بازآموزی به ایران میآیند.
3. وزارت آموزش و پرورش طرح رایانهای کردن نظام اطلاعرسانی وزارت معارف افغانستان را در حوزه دانشآموزی، کارکنان، حقوق و دستمزد و کارنامه دانشآموزان در حال اجرا دارد.
4. وزارت آموزش و پرورش حسب درخواست وزیر معارف افغانستان، طراحی و اجرای نظام تربیت معلم آن کشور را در دست بررسی و اجرا دارد و مقرر است در طی 6 ماه آینده حدود 200 نفر از مدرسان مراکز تربیت معلم افغانستان زیر نظر اساتید اعزامی از ایران دورههای لازم را برای تدریس در مراکز تربیت معلم طی نمایند.
5. وزارت آموزش و پرورش ایجاد «سازمان پژوهش و برنامهریزی درسی» در ستاد وزارت معارف افغانستان را در دست اجرا دارد. برای این منظور تمامی مؤلفین کتابهای درسی افغانستان، زیر نظر مؤلفان و کارشناسان ایرانی یک دوره 15 روزه در کابل و یک دوره 15 روزه در ایران را طی میکنند (خوشبختانه وزیر معارف افغانستان در سفر به تهران (تابستان 1385)، مسئولیت آموزشی مؤلفان کتابهای درسی آن کشور را به ایران واگذار کرده است. ظاهراً تلاش سایر کشورها به علت عدم آشنایی آنان با زبان فارسی چندان مؤثر نبوده است).
6. وزارت علوم، تحقیقات و فناوری حدود 2000 دانشجوی افغانی را در دانشگاههای ایران تحت پوشش دارد و هزینههای آن از محل اعتبارات ستاد بازسازی پرداخت میشود. همچنین همکاری بین سازمان سمت و دانشگاه کابل برای تهیه کتابهای درسی دانشگاهی افغانستان نیز در حال انجام است.
7. هماکنون وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران بیش از 140 هزار نفر از دانشآموزان افغانی را در سراسر کشور تحت پوشش دارد (البته به علت مراجعت افاغنه به کشورشان، تعداد آنها در حال کاهش است).
قابل ذکر آنکه به علت عدم آشنایی مخاطبان افغانی با سایر زبانها، بسیاری از کشورها مثل فرانسه و همچنین یونسکو ترجیح میدهند برای آموزش معلمان افغانی و اجرای برنامههای علمی، فرهنگی خود از مدرسان و اساتید ایرانی استفاده کنند.
ج) نظر کلی در مورد لایحه
علیرغم وجود زمینههای همکاری بسیار تاکنون چارچوبی که روابط بین دو کشور را تعریف کند، وجود نداشته است، لذا تصویب این لایحه میتواند به بسط و تعمیق همکاری بین دو دولت در عرصههای مختلف فرهنگی، علمی و آموزشی کمک کند.
توضیح: لایحه ای که مرکز پژوهشها به شرح فوق در مورد آن نظر داده است٬ در تاریخ۲۸/۸/۸۵ به تصویب هیئت وزیران رسیده است و در تاریخ ۲۸/۹/۸۵ به منظور طی تشریفات قانونی٬ در مجلس اعلام وصول شده است. این لایحه ۱۴ ماده دارد که دو ماده آن به شرح زیر است:
ماده ۳- طرفهای متعاهد تشکیل و تاسیس موسسات فرهنگی و آموزشی از جمله مدارس٬ موسسات علمی٬ تحقیقاتی٬ هنری٬ کتابخانه ها و مراکز دائمی عرضه کتاب و انجمن ها و خانه های فرهنگی را تشویق نموده و ضمن همکاری نزدیک بین دانشگاهها و موسسات و سازمانهای فرهنگی٬ علمی٬ آموزشی و ادبی دو کشور٬ گسترش زبان و ادبیات فارسی را مورد حمایت قرار خواهند داد.
ماده ۴- طرفهای متعاهد مبادله استاد دانشگاه٬ دانشمند٬ محقق٬ معلم و علما را جهت تدریس٬ تحقیق و سخنرانی مورد حمایت قرار خواهند داد.
ماده ۵- طرفهای متعاهد مبادله دانشجو و کارآموز (محصل) بین دو کشور را تشویق نموده و بورسهایی در زمینه های فنی و حرفه ای٬ علمی و ادبی در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد.
ماده ۶- طرفهای متعاهد با تشکیل کمیسیونهای مختلط٬ چگونگی و نحوه ارزشیابی مدارک تحصیلی صادره از سوی مراکز صلاحیتدار هر دو کشور را تعیین خواهند نمود.